Rb: medische vergunning voor dementerende Afghaanse 1F-er met art-64 (SNDVU)

Uit de uitspraak van Rb Roermond, van 29 november 2024 volgt dat verweerder ook bij de beoordeling van een reguliere verblijfsvergunning op medische gronden beoordeelt of de medische problematiek van de betrokkene zich duurzaam verzet tegen zijn uitzetting en of het blijvend onthouden van een verblijfsvergunning disproportioneel is. Uit het bestreden besluit blijkt niet dat deze beoordeling heeft plaatsgevonden.

Daarnaast heeft verweerder in zijn belangenafweging als belang aan de zijde van eiser enkel benoemd dat aan eiser uitstel van vertrek is verleend op grond van artikel 64 van de Vw, maar eisers specifieke individuele omstandigheden niet kenbaar betrokken. Zo wordt niet ingegaan op eisers verblijf op een gesloten afdeling van een verpleeghuis vanwege gevorderde dementie en de verwachting dat hij daar wegens een steeds verder verslechterende gezondheidssituatie tot aan zijn overlijden zal verblijven. Evenmin zijn eisers persoonlijke en gezinsomstandigheden kenbaar betrokken. Deze omstandigheden heeft eiser op de zitting nader toegelicht door aan te voeren dat de COa-verstrekking die hij krijgt zeer marginaal is en dat hij verder geen enkele uitkering (zoals AOW) krijgt en door zijn kinderen wordt onderhouden. Ook op de zitting is verweerder onvoldoende op eisers specifieke individuele omstandigheden ingegaan….

Daar komt bij dat eiser in beroep een brief van de arts ouderengeneeskunde heeft overgelegd, waarin is vermeld dat de (lichamelijke en psychische) gezondheid van eiser lijdt onder de aanvraag en dat zijn klachten jaarlijks verergeren ten tijde van de jaarlijkse toetsing van zijn verblijfsstatus. De beroepsgronden van eiser ten aanzien van de evenredigheid/ belangenafweging en de hoorplicht, slagen.

Rb Rotterdam NL25.21903, 2.3.26
https://deeplink.rechtspraak.nl/uitspraak?id=ECLI:NL:RBDHA:2026:5894